บทที่ 99 พวกเราไม่ใช่อิทธิพลมืด

“ฉันซื้อมาจากตลาดมืดน่ะค่ะ เห็นเขาว่าเป็นพันธุ์ใหม่ของฟาร์มรัฐ ถ้าพวกพี่คิดว่าอร่อย วันหลังถ้าเจออีกฉันจะซื้อมาเพิ่มนะ”

เฉียวอันคิดหาที่มาของสตรอว์เบอร์รีไว้ล่วงหน้านานแล้ว อย่างไรเสียฮั่วจี้อวิ๋นก็คงไม่ไปสืบดูหรอก

ครอบครัวนั่งกินสตรอว์เบอร์รีกันไป เฉียวอันก็หยอดมุกตลกเป็นระยะ ชวนให้ทุกคนหัวเราะร่า

ในคอกวัวที่อยู่ห่างจากบ้านตระกูลเฉียวไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร มู่หลินเจียงกับฟางฮุ่ยแทบจะกัดฟันกรอดด้วยความแค้นใจ

“มู่จื้อเฟิง แกยังมีสมองอยู่ไหม! มู่อวี่บอกให้ทำอะไร แกก็ทำตามไปหมดงั้นเหรอ?” ฟางฮุ่ยโมโหจนเดินวนไปวนมา

“แม่ครับ ผม…ผมก็แค่คิดว่าถ้าเธอได้แต่งงานกับผู้บังคับการกรมจริงๆ ชีวิตครอบครัวเราจะไม่ยิ่งสบายขึ้นเหรอครับ?”

“ผมทำเพื่อตระกูลมู่นะครับ”