บทที่ 91 ให้ยืมทั้งรถทั้งเงิน

เมื่อเห็นเฉียวอันย้อนกลับมา เฝิงซานเฉียงก็ไม่เข้าใจจุดประสงค์ของเธอ

"เธอจะทำอะไรน่ะ?"

"พาฉันไปหายายของนาย"

"หา?"

แววตาเซ่อซื่อของเฝิงซานเฉียงเมื่อเข้ากับหัวโล้นเลี่ยนของเขาแล้ว ดูตลกขบขันอยู่บ้าง

"มัวยืนเหม่ออะไรอยู่ พาฉันไปหายายของนายสิ ถ้าเรื่องที่นายพูดเมื่อกี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมด ฉันอาจจะพิจารณายกขายรถสามล้อคันนี้ให้นายก็ได้" เฉียวอันลงจากรถสามล้อ แล้วเดินไปยังทิศทางที่เขาเพิ่งชี้ไปเมื่อครู่

"ทางนั้นคือบ้านนายใช่ไหม?"

เฝิงซานเฉียงได้สติกลับมา จึงรีบวิ่งเหยาะๆ ตามมาทันที "ใช่ๆ นั่นคือบ้านฉันเอง เดี๋ยวฉันพาเธอไปเดี๋ยวนี้แหละ"

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงลานบ้านอันทรุดโทรมแห่งหนึ่ง

ประตูใหญ่ประกอบขึ้นจากแผ่นไม้กระดาน แต่ละแผ่นมีช่องว่างห่างกันถึงสองนิ้วมือ