บทที่ 90 มีคนเขียนสัญญาใช้หนี้เพื่อซื้อรถสามล้อด้วยเหรอ

“แน่นอนค่ะ ฉันไม่ได้คิดอยากจะเป็นผู้อำนวยการหรอก เป็นแค่คำเปรียบเทียบเท่านั้นเองค่ะ” เฉียวอันอธิบายเสริมอีกประโยค

เจี่ยงอวี้ซุ่นย่อมรู้อยู่แล้วว่าเธอไม่มีทางได้เป็นผู้อำนวยการ แต่ประโยคที่ว่า ‘เสาหลักของประเทศ ผู้อำนวยการที่ดีในใจประชาชน’ นั้น ช่างพูดได้ตรงใจเขาเหลือเกิน

“นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีอุดมการณ์แน่วแน่ขนาดนี้ ฉันประเมินเธอต่ำไปจริงๆ”

เจี่ยงอวี้ซุ่นส่งรูปปั้นท่านผู้นำให้ถึงมือเฉียวอัน “ต่อไปนี้ต้องยิ่งทำงานให้กระตือรือร้นและตั้งใจล่ะ ปีหน้ารับรองว่าฉันจะเป็นผู้รับรองให้เธอเข้าพรรคเอง!”

“ขอบคุณค่ะหัวหน้าเจี่ยง!”

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน หลี่เฉียงก็เข้ามาเพื่อรายงานธุระพอดี

พอได้ยินเจี่ยงอวี้ซุ่นเอ่ยปากชมเธอ เขาก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจตามไปด้วย จึงหยิบเข็มกลัดท่านผู้นำของตัวเองมอบให้เฉียวอันอีกคน