บทที่ 79 อย่ามาทำพังนะ ไม่อย่างนั้นไม่ละเว้นแน่

เพราะคนคนนั้นกลับกลายเป็นมู่จื้อหย่วน

เขาเงยหน้าขึ้น ถลึงตาใส่เฉียวอันอย่างดุร้าย จากนั้นก็เดินไปยืนข้างซุนสี่วั่งอย่างว่าง่าย

“เลขาฯ อวี๋ครับ คนนี้คือคนงานชั่วคราวของโรงงานเรา ชื่อมู่จื้อหย่วน อย่าเห็นว่าเป็นแค่คนงานชั่วคราวนะครับ เมื่อก่อนเขาเคยไปเรียนต่อที่ประเทศดีมาด้วย แล้วก็เรียนสาขาวิศวกรรมเครื่องกลมาพอดีเลยครับ”

“สองสามวันนี้มาทำงานอยู่กับผม ฝีมือใช้ได้เลย ให้เขาลองดูหน่อยดีไหมครับ”

ซุนสี่วั่งดันตัวมู่จื้อหย่วนไปข้างหน้าอวี๋หลินโจว

“โอ้? นักเรียนนอกหัวกะทิจากประเทศดีหรอกหรือ ฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าโรงงานเรามีคนเก่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” สายตาของอวี๋หลินโจวแฝงแววหยั่งเชิง