บทที่ 52 ฮั่วฟางเกือบถูกตีตายแล้ว

ทำงานมาหกวันติด ในที่สุดก็ได้หยุดพักผ่อนหนึ่งวัน เฉียวอันนอนตื่นเองตามธรรมชาติ และไม่ต้องรีบร้อนทำมื้อเที่ยงให้พวกเด็กๆ

ช่วงนี้เธอหาเงินได้ไม่น้อย ทั้งซื้อเสื้อผ้าซื้อรองเท้าใหม่ให้ลูกๆ แถมยังมีขนมให้พวกเขากินทุกวัน เด็กๆ ในหมู่บ้านต่างพากันอิจฉาตาร้อน

พวกที่มีความคิดไม่ซื่อก็อยากจะแย่ง แต่พอกำลังจะลงมือ ฮั่วเฉินก็จะพูดขึ้นมาว่า "แม่ฉันบอกไว้ ใครกล้าแกล้งพวกเรา แม่จะเอามีดฟันให้ตาย ลูกอมนมอยู่นี่แล้ว มีปัญญาก็เข้ามาแย่งสิ"

นับจากวันที่เฉียวอันไล่ฟันคนก็ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว เจียงเฮยจื่อกับหลี่อวี้เหมยจนถึงตอนนี้ยังลุกจากเตียงไม่ได้เลย บ้านตระกูลเจียงถึงขั้นขาดแคลนเสบียง เจียงเสี่ยวเฉินต้องไปขอข้าวบ้านลุงๆ กินทุกวัน

อีกไม่นานก็จะถึงปีใหม่แล้ว พวกเขาจึงไม่กล้าหาเรื่องใส่ตัว