บทที่ 51 ทำให้อยากจนน้ำลายสอ

เจ้าเด็กเหลือขอสองคนนี้คงรู้เรื่องที่เมื่อวานเธอชวนฮั่วฟางกินข้าว ถึงได้หน้าหนามาขอข้าวกินแบบนี้

“อยากกินก็กลับไปกินที่บ้านพวกเธอสิ ฉันไม่ได้ห้ามสักหน่อย” เฉียวอันยืนขวางประตู ไม่ยอมให้ทั้งคู่ก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว

“ไม่เอา พวกเราจะกินที่นี่ เมื่อวานเธอยังให้พี่ใหญ่กินเลยไม่ใช่เหรอ?” ฮั่วตงเอ่ยถามอย่างถือดีว่าเป็นเรื่องสมควร

หลังจากเฉียวอันย้ายออกไป สภาพความเป็นอยู่ของบ้านตระกูลฮั่วก็ตกต่ำลงฮวบฮาบ ตลอดครึ่งเดือนมานี้พวกเขายังไม่เคยได้แตะไข่ไก่แม้แต่ฟองเดียว

ตอนนี้พอได้กลิ่นเนื้อหอมกรุ่น ทั้งสองคนก็ยืนนิ่งจนก้าวขาไม่ออก

“ฉันชวนพี่สาวพวกเธอแล้ว จำเป็นต้องชวนพวกเธอด้วยหรือไง?” เฉียวอันเริ่มหมดความอดทน “รีบไสหัวไป อย่ามาเกะกะสายตาตรงนี้”