บทที่ 53 ฉันไม่ยอมหย่า

หลิวหูอิงเบะปากอย่างไม่แยแส "นังตัวขาดทุน ตีตายก็แค่ตายไปคนหนึ่ง แกจะมายุ่งอะไรด้วย!"

เฉียวอันแค่นหัวเราะ "ถ้าพูดตามที่แกบอก พอแกคลอดออกมา แม่แกก็น่าจะบีบคอแกให้ตายไปซะตั้งแต่ตอนนั้น!"

"แล้วก็แกด้วย" เฉียวอันชี้ไปที่เสิ่นซิ่วฟาง "หลิวหูอิงยังพอยังมีดีที่คลอดลูกชายมาได้ตั้งสามคน แล้วแกล่ะ? แกนั่นแหละที่เป็นตัวขาดทุนหัวจรดเท้า แต่งเข้ามาอยู่ในตระกูลฮั่วตั้งหลายปี คลอดออกมาได้แค่นังเด็กผู้หญิงคนเดียว หรือเพราะแก่เกินจนหมดปัญญาคลอดแล้วกันแน่?"

"ถ้าฉันเป็นฮั่วจี้เฟิง พรุ่งนี้ฉันหย่ากับแกแล้วแต่งเมียน้อยใหม่ไปแล้ว ป่านนี้คงได้ลูกชายไปแล้วล่ะ"

เสิ่นซิ่วฟางใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัวขึ้นมาทันที หลายปีมานี้ เรื่องที่เธอกลัวที่สุดก็คือฮั่วจี้เฟิงจะหย่ากับเธอ

ยาสมุนไพร ยาบำรุง หรือน้ำมนต์สารพัดแบบ เธอก็กินมาหมดแล้ว แต่ท้องไส้กลับไม่ยอมขยับเขยื้อนสักที

"ผายลมมารดาแกเถอะ! วันนี้ฉันต้องฉีกปากเน่าๆ ของแกให้ขาดให้ได้" เสิ่นซิ่วฟางพุ่งตัวเข้ามา