บทที่ 50 คนดีๆ ที่ไหนเขามาเยี่ยมตอนเวลากินข้าวกัน

“ตามฉันมา”

เฉียวอันพาฮั่วจี้อวี่เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาในต่งเจียวาน จนในที่สุดก็มาถึงตรอกเล็กๆ ไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง

“นายรอฉันอยู่ตรงนี้”

ทิ้งคำพูดไว้แค่นั้น เฉียวอันก็เลี้ยวออกจากตรอกไปอีกทาง เพียงไม่กี่นาทีก็เข็นรถจักรยานคันใหม่เอี่ยมกลับมา

ฮั่วจี้อวี่พินิจดูจักรยาน เป็นยี่ห้อเฟยเกอของใหม่เอี่ยมจริงๆ

ถ้าขี่คันนี้กลับไป คนทั้งหมู่บ้านเหลียนฉือคงได้อิจฉาจนน้ำลายไหลเป็นแถว

“ยื่นหมูยื่นแมว ส่งเงินมา” เฉียวอันยื่นมือออกไป

“รู้แล้วน่า! กลางวันแสกๆ ฉันจะไปปล้นเธอหรือไง!” ฮั่วจี้อวี่เอ่ยอย่างหงุดหงิด

จากนั้นก็ล้วงห่อผ้าใบเล็กออกจากกระเป๋า ส่งให้เฉียวอันโดยไม่ได้นับด้วยซ้ำ

เฉียวอันเปิดออก นับดูแล้วเป็นเงินสองร้อยสามสิบหยวน ไม่ขาดไปแม้แต่เหมาเดียว