บทที่ 34 อะไรนะ ผสมยาเบื่อหนูงั้นเหรอ

ทางใต้ของหมู่บ้านเหลียนฉือ เจียงเสี่ยวเฉินกำลังนอนชักดิ้นชักงออยู่กับพื้น พลางแหกปากร้องไห้โฮ

“พ่อแม่! ไปตีอีนังเฉียวอันให้ตายเลยนะ! ตีมันให้ตาย!”

“มันรังแกผม!”

เจียงเฮยจื่อโกรธจนลมหายใจพ่นออกจากจมูกฟึดฟัด ลูกชายของเขาดันถูกผู้หญิงคนหนึ่งซ้อมเอาได้

ตลอดหลายปีมานี้ คนบ้านพวกเขาเคยต้องมาทนรับความอยุติธรรมขนาดนี้ในหมู่บ้านเสียที่ไหน

“เฮยจื่อ! พูดอะไรบ้างสิ! เสี่ยวเฉินเป็นลูกชายแท้ๆ ของเธอนะ เรื่องนี้จะปล่อยให้มันแล้วกันไปแค่นี้เหรอ?”

คนที่พูดคือหลี่อวี้เหมย แม่ของเจียงเสี่ยวเฉิน หล่อนเขม่นเฉียวอันคนนั้นมาตั้งนานแล้ว

ก็แค่ผัวไปช่วยพัฒนาชาติอยู่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ มีเงินเหม็นๆ ติดกระเป๋าอยู่ไม่กี่บาทไม่ใช่หรือไง?