กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
หวังต้าจ้วงกอดแขนสื่ออาฮวาแล้วเขย่าไปมา ส่วนเอ้อร์จ้วงกับซานจ้วงที่อยู่ข้างๆ พลอยได้กลิ่นหอมในอากาศจนน้ำลายไหลย้อยออกมาตามมุมปาก
เนื้อหมูป่าที่กองผลิตแบ่งให้ บ้านพวกเขากินหมดไปแล้ว
พอเด็กๆ ได้ลิ้มรสเนื้อ ก็คิดถึงมันทุกวัน
ตอนนี้พอได้กลิ่นเข้าก็ยิ่งควบคุมตัวเองไม่อยู่
"ไปๆ! ไสหัวไปไกลๆ ฉันก็อยากกินเนื้อเหมือนกัน แกเสกออกมาให้ฉันสิ!" สื่ออาฮวาเตะลูกชายไปทีหนึ่งอย่างอารมณ์เสีย
จากนั้นก็ตวัดสายตาไปค้อนใส่สามีตัวเอง
"ฉันมันดวงไม่ดีเองที่ได้ผู้ชายอย่างแกมาเป็นผัว ดูลูกคนรองบ้านฮั่วสิ เดือนๆ หนึ่งส่งเงินกลับบ้านตั้งสามสิบหยวน! แล้วดูแกสิ"
"คนเปรียบกับคนมีแต่จะเจ็บใจ ของเปรียบกับของมีแต่ต้องโยนทิ้ง"