บทที่ 23 กวาดเกลี้ยงโกดัง

"บัดซบ! นังตัวดี แกคอยดูเถอะ!"

"รีบหนีเร็ว! อย่าให้พวกคณะกรรมการควบคุมตลาดจับได้"

พวกที่ฉวยโอกาสช่วงชุลมุนเข้ามาดักเฉียวอันแตกฮือกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง

เฉียวอันเองก็ไม่รู้ว่าวิ่งมานานแค่ไหน ตอนนี้หลงทางโดยสิ้นเชิง กระทั่งทิศเหนือใต้ตะวันออกตกยังแยกไม่ออก

เธอพิงกำแพง หอบหายใจอย่างหนัก

ร่างกายของเจ้าของร่างเดิมยังอ่อนแอเกินไปจริงๆ ถ้าเป็นเธอคนเดิม การวิ่งยี่สิบกิโลเมตรก็เหมือนเดินเล่น

ข้างหน้าเป็นซอยตัน วิ่งต่อไม่ได้แล้ว

หากย้อนกลับไป ถ้าบังเอิญเจอคนของคณะกรรมการควบคุมตลาดคงแย่แน่

เฉียวอันเหยียบรถเข็นตรงหัวมุมกำแพง ปีนข้ามกำแพงเข้าไปในบ้านคนหลังหนึ่ง

พอกระโดดลงมาหลบได้ ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นหูดังขึ้น