บทที่ 21 รัฐมนตรีซุนพอใจกับมื้ออาหารเป็นอย่างยิ่ง

ห้านาทีต่อมา เฉียวอันใช้ตะหลิวตักพายสองชิ้นใส่ลงในจาน

“หัวหน้าเฮ่อ ชิมดูสิคะ”

เฮ่อฮวาหยิบพายขึ้นมากัดคำหนึ่งทันทีโดยไม่สนใจเลยว่าพายที่เพิ่งขึ้นจากกระทะจะร้อนลวกปากแค่ไหน

“อื้ม… อื้ม… อร่อย อร่อย หอมจริงๆ!”

“ฉันเห็นว่าโรงอาหารเรามีเนื้อไม่มาก เลยไม่กล้าใส่เยอะ ใส่ไข่ให้คุณไปครึ่งฟองค่ะ”

เฉียวอันยืนยิ้มอยู่ข้างๆ

“เนื้อนั่นต้องเก็บไว้ให้พวกหัวหน้าซุนกิน เธอไม่ใส่ก็ถูกแล้ว”

เฮ่อฮวาพูดไปก็มีไอความร้อนพวยพุ่งออกมาจากปากไม่หยุด

“พายของเธอนี่ทำได้ยอดเยี่ยมจริงๆ! อร่อยกว่าพายกุยช่ายที่ซื้อจากร้านอาหารของรัฐตั้งเยอะ”

“เอาละ! เฉียวอัน มื้อเที่ยงนี้ฉันฝากไว้ที่เธอแล้วนะ ต้องช่วยกู้หน้าให้ฉันให้ได้ล่ะ”