บทที่ 20 ให้ฉันลองดูหน่อยไหม

ฉินเฟิ่งมีเหตุผลของตัวเอง “ซื้ออะไรกัน ซื้อขายส่วนตัวมันผิดกฎหมาย! เสียแรงที่เป็นคนของสถานีตำรวจ เรื่องแค่นี้ยังไม่เข้าใจอีก!”

เฮ่อฮวาโมโหจนหายใจฟืดฟาด

การซื้อขายส่วนตัวไม่ถูกต้องตามระเบียบจริงๆ นั่นแหละ แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นผิดกฎหมายอะไรขนาดนั้น

อีกอย่าง เดี๋ยวนี้เรื่องแบบนี้ใครๆ ก็รู้กันทั่วแล้ว

ไม่อย่างนั้นจะมีตลาดนัดในตำบลเกิดขึ้นมาได้ยังไง

พูดให้ถูกก็คือฉินเฟิ่งขี้เกียจ กลัวจะยุ่งยากต่างหาก

แต่นี่เป็นพนักงานเก่าแก่ จะแตะต้องก็ไม่ได้ ใครก็ทำอะไรหล่อนไม่ถูก

ทว่าเฮ่อฮวาร้อนใจจริงๆ นะ

คนที่มาคราวนี้ไม่ใช่หัวหน้าธรรมดาๆ แต่เป็นซุนเว่ยกั๋ว หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยจากในอำเภอ

ถ้าเอาผักพวกนี้ไปรับรองหัวหน้า มันไม่น่าขายหน้าแย่หรือ