บทที่ 5 มีลูกชายเกิดปีจอ

ชาวบ้านที่มุงดูเหตุการณ์ด้วยความชอบสนุกต่างพากันตะโกนสุดเสียง

“หลิวหูอิง เอ๊ย สะสมบุญไว้บ้างเถอะ รังแกสะใภ้ขนาดนี้ ไม่กลัวตอนแก่จะได้รับกรรมหรือไง!”

“เฉียวอันเขาอุตส่าห์ให้กำเนิดลูกชายให้บ้านพวกคุณนะ ยังทำกับเขาขนาดนี้ รอให้ฮั่วคนรองกลับมาเถอะ เขาจะปล่อยคุณไปรึไง!”

“ถ้าเป็นฉันนะ จะรีบเอาเงินให้เขาไปแต่เนิ่นๆ อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย”

ผู้คนต่างพูดกันไปคนละคำสองคำ จนหน้าของหลิวหูอิงเขียวคล้ำเหมือนสีตับหมู

เธอไม่กล้าให้เฉียวอันส่งโทรเลขถึงฮั่วจี้อวิ๋นหรอก ในบรรดาลูกชายสามคน คนรองหาเงินได้มากที่สุด ต่อไปตอนที่เธอและฮั่วโส่วเถียนแก่ตัวลง ยังต้องพึ่งพาเขาอยู่

หลิวหูอิงชั่งใจถึงข้อดีข้อเสียแล้ว ตัดสินใจว่าจะเอาเงินให้ไปก่อน ตราบใดที่ไม่ส่งโทรเลข ฮั่วจี้อวิ๋นในอนาคตก็จะยังคงส่งเงินมาให้พวกเขาอยู่ทุกเดือน