กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 - การเปลี่ยนแปลง ผืนดินวิญญาณฟื้นคืน ปราณหลั่งไหลรวมตัว
แสงอรุโณทัยสาดส่องรำไร สายหมอกบางเบาดั่งผืนแพร
เยี่ยอู่ยีนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในแปลงโอสถด้านหลังเรือนหมายเลข 7 เขตอักษรปิ่ง ทั่วร่างอบอวลไปด้วยแสงสีทองจางๆ
พืชพรรณวิญญาณประหลาดที่เขาตั้งชื่อว่า หญ้าลายทอง บัดนี้ตั้งตระหง่านอย่างสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าเขาในระยะสามฉื่อ ลวดลายสีทองบนใบเปล่งประกายเจิดจ้าใต้แสงตะวันยามเช้า
ผ่านไปเจ็ดวัน หญ้าลายทองเติบโตสูงถึงสามฉื่อ ลำต้นอวบใหญ่หนาเท่าแขนเด็ก ใบกว้างใหญ่ดั่งฝ่ามือ สิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจที่สุดคือ ผืนดินโดยรอบได้รับการแปรสภาพไปอย่างสิ้นเชิง ดินสีดำขลับแฝงเร้นด้วยพลังลมปราณอันน่าสะพรึงกลัว
"นี่ไม่ใช่ดินธรรมดาอีกต่อไปแล้ว"