กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 - เถาเลือดมังกร พืชพรรณวิญญาณที่สาบสูญ ปรากฏขึ้นในใต้หล้า
การสุกงอมของบุปผาเพลิงชาดทำให้เยี่ยอู่ยีตื่นเต้นจนไม่อาจข่มตานอนได้ตลอดทั้งคืน
เขานั่งขัดสมาธิอยู่กึ่งกลางแปลงโอสถ กลิ่นหอมที่ยังหลงเหลือของบุปผาเพลิงชาดยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ ส่วนหญ้าลายทองได้กลับคืนสู่ความสงบแล้ว เพียงแต่ลวดลายสีทองบนใบดูเหมือนจะทวีความลึกล้ำขึ้นอีกหลายส่วน ส่องประกายแวววาวใต้แสงจันทร์
"หญ้าลายทอง เจ้ามีที่มาอย่างไรกันแน่"
เยี่ยอู่ยียื่นมือออกไป ลูบไล้ใบกว้างใหญ่ของมันเบาๆ
เขาใช้สมาธิหยั่งรู้ค้นหาข้อมูลใน บันทึกพฤกษาโอสถลับ จนเปิดไปถึงหน้าสุดท้าย ตรงนั้นมีข้อความสั้นๆ ที่หั่วหลงเจินเหรินบันทึกไว้ว่า