เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 - รดหล่อเลี้ยง ปราณวิญญาณบำรุง กิ่งแห้งคืนชีพ
ประตูหินของผาสำนึกผิดค่อยๆ ปิดลงเบื้องหลัง ส่งเสียงครืนหนักหน่วง
เยี่ยอู่ยียืนอยู่หน้าประตูเรือนหมายเลข 7 เขตอักษรปิ่ง สูดหายใจเข้าลึก
การถูกกักบริเวณเป็นเวลาสามเดือน ทำให้เขาแทบจะลืมเลือนไปแล้วว่าแสงแดดมีหน้าตาเป็นอย่างไร ในยามนี้อาทิตย์อัสดงสาดแสงสีทองแดงทาทับทั่วทั้งลานภายใน ทะเลหมอกไกลลิบม้วนตัวเป็นระลอกคลื่น งดงามราวกับแดนเซียน
"ในที่สุดก็ได้กลับมา"
เขาผลักประตูเรือนเข้าไป ทว่าภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย
สามเดือนที่ไม่มีผู้ดูแล ลานเรือนเต็มไปด้วยวัชพืชขึ้นรกชัฏ แผ่นหินสีเขียวเต็มไปด้วยใบไม้ร่วง แปลงโอสถด้านหลังยิ่งรกร้างแห้งเหี่ยว หญ้าวิญญาณเขียวที่เคยปลูกไว้เหี่ยวเฉาตายไปหมดแล้ว เหลือเพียงก้านแห้งกรังสองสามก้านที่แกว่งไกวไปตามสายลม