เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 - ถูกกักบริเวณ สำนึกตนสามเดือน มุ่งมั่นฝึกตนไม่หยุดยั้ง
ผาสำนึกผิดตั้งอยู่ตรงมุมที่ห่างไกลที่สุดของเทือกเขาเสวียนอี เป็นหน้าผาหินโล้นเตียน ด้านล่างมีถ้ำหินขนาดเล็กเรียงราย นั่นคือ ห้องสำนึกตน
ที่นี่มีพลังลมปราณเบาบางยิ่งนัก ตัดขาดจากโลกภายนอก เป็นสถานที่ที่ใช้ลงโทษศิษย์ที่กระทำความผิดโดยเฉพาะ
ผู้ที่ถูกกักบริเวณจะได้รับอาหารเพียงวันละหนึ่งมื้อ และไม่อนุญาตให้นำพืชพรรณวิญญาณหรือเม็ดอสูรใดๆ ติดตัวเข้าไป ต้องพึ่งพาเพียงพลังฝีมือของตนเองในการประคับประคองให้อยู่รอด
เยี่ยอู่ยีก้าวเข้าสู่ห้องสำนึกตน ถ้ำหินคับแคบ พอให้คนนั่งขัดสมาธิได้เพียงคนเดียว บนผนังหินสลักอักษรสี่คำว่า สงบจิตสำนึกผิด ปากถ้ำมีเพียงประตูหินบานเดียว เปิดออกเพียงวันละหนึ่งครั้งเพื่อส่งข้าวต้มหนึ่งชามและผักดองหนึ่งจานเข้ามา
"พอดีเลย"
เขานั่งขัดสมาธิลง สายตากวาดมองพื้นที่คับแคบแห่งนี้