ตอนที่ 277 มา ยิงปืน เล็งตรงหัวใจฉัน

ในความมืดมิดยามค่ำคืน ดวงตาของถวนจื่อเปล่งประกายวิบวับขึ้นมาทันที!

เธอรีบขุดลูกแก้วของผีเส้นผมส่งให้พ่อ แล้วจ้องเขม็งไปที่ประตูห้องอย่างตั้งใจ

โฮก ๆ ๆ ของเล่นใหม่มาทั้งฝูง เข้ามาในอ้อมอกของเหมิงเหมิงให้หมดเลย!

ปีกเนื้อสีชมพูอูม ๆ ตั้งเกร็งชันขึ้นเล็กน้อย ลูกนกตัวน้อยขนฟู เตรียมพร้อมเต็มที่ พร้อมจะไม่ปล่อยของเล่นตัวใดหลุดมือแม้แต่ตัวเดียว!

บนเตียงใหญ่ ฮั่วเก้าอเวจีที่กำแส้ยาวอยู่ในมือ “……”

เมื่อการมองเห็นถูกเฮยอั้นพรากไป ประสาทสัมผัสทั้งห้าก็คมขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ฮั่วเก้าอเวจีมองไม่เห็น แต่เขากลับได้ยินเสียงกรอบแกรบเบา ๆ

และกลิ่นอายหยินเย็นยะเยือกที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีนั้น กำลังซึมเข้ามาไม่ขาดสายจากทางประตูห้องและหน้าต่าง

ถวนจื่อหันไปมองพ่อ แล้วมองไปที่ประตู จู่ ๆ เธอก็พูดกับตาชั่งสัจธรรมว่า “เหมิงเหมิงอยากให้ดวงตาของพ่อมองเห็นได้!”

ตาชั่งสัจธรรมแกว่งไกว ครู่หนึ่งต่อมา ตุ้มน้ำหนักแห่งสัจจะก็หนักกว่าคำลวง

ตาชั่งสัจธรรม “สิ่งที่เอ่ยออกมาคือสัจจะ วาจานี้เป็นสัจจะ”