เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ความคิดบางอย่าง เมื่อยังไม่มีก็สงบไม่มีเรื่อง
แต่พอมีขึ้นมาแล้ว ก็เหมือนต้นกล้าที่แตกหน่อ ถูกความยึดติดรดน้ำ ถูกสายฝนแห่งอารมณ์หล่อเลี้ยง พอชั่วพริบตาก็เติบโตบ้าคลั่งเป็นต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า ยากจะมองข้ามหรือถอนรากถอนโคนอีก
ตอนนี้ ฮั่วเก้าอเวจีก็เป็นเช่นนั้น
เขามองอีกาเล็กในฝ่ามือ จริง ๆ แล้วชอบมันจากก้นบึ้งหัวใจ มองเหมือนลูกในไส้ อยากเอ็นดูและทะนุถนอมมันเป็นลูกสาวจริง ๆ
แต่เขารู้อย่างมีสติว่า หากเป็นอีกาธรรมดา อายุขัยทั้งชีวิตเมื่อเทียบกับมนุษย์ก็เป็นเพียงผู้สัญจรผ่านไปมาเท่านั้น
พอคิดว่าวันหนึ่งอีกาเล็กจะจากเขาไปก่อน ฮั่วเก้าอเวจีก็ทนไม่ไหว
เรื่องแบบนี้ เขาไม่ยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาด!
ดังนั้น ถ้าเจ้าตัวน้อยกลายเป็นคนได้ก็ดีที่สุดแล้ว
ก่อนที่ยังไม่เคยเจอซินซื่อ ความคิดนี้ของฮั่วเก้าอเวจียังไม่หนักแน่นนัก อย่างมากก็แค่ถอนหายใจบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น
แต่พอเขารู้ว่าซินซื่อไม่ใช่คน เป็นปีศาจจิ้งจอกจริง ๆ ความคิดของฮั่วเก้าอเวจีก็เริ่มเคลื่อนไหว