กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เสี่ยวเฮยตกใจจนทำอะไรไม่ถูก!
มันแหกปากร้องทันที “ก้าบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!”
พ่อ พี่สาว ช่วยด้วย!
มันไม่เคยคิดเลยว่า โลกใบเล็กระดับกลางยุคสาธารณรัฐที่ดูปกติสุด ๆ นี้ แม่งจะมีมารอสูรภูตผีปีศาจ!
ถ้าเป็นมารอสูรจริง ๆ มันคงไม่ตกใจขนาดนี้ ตัวมันเองก็มีกำเนิดเป็นเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกดินแดน มารอสูรตัวไหนจะร้ายกว่ามันได้?
แต่ปัญหา คือมันกลัวผี!
การมีผีเป็นเรื่องหนึ่ง การได้เห็นกับตาก็อีกเรื่องหนึ่ง
เสี่ยวเฮยตกใจจนขนพอง ขนอ่อนที่มีน้อยอยู่แล้วยิ่งซ้ำหนัก—หัวล้านกว่าเดิม!
มันกระพือปีกไปที่บานประตู สองอุ้งเท้าเล็ก ๆ เกาะขอบประตูสุดชีวิต ตกใจจนเสียงแหบเสียงแห้งจนแตก “พี่สาวช่วยด้วย!”
ผีแขวนคอผมยาวลิ้นยาวตัวนั้น ราวกับพบความสนุก ลอยมาอย่างเชื่องช้า ลอยไปเหนือหัวอีกาขนขาวตัวน้อย