ตอนที่ 272 เสี่ยวเฝยจิ๊วร้องเสียงอ่อนใสว่า “ท่านพ่อ!

การบำเพ็ญไร้ซึ่งกาลเวลา

เพียงชั่วพริบตาก็ 15 ปี เจ้าก้อนแป้งน้อยเตี้ยน่ารักในตอนนั้นได้เติบโตเป็นแม่นางงามอรชรอ้อนแอ้นแล้ว

ในฐานะกายาวิญญาณกระบี่หนึ่งในหมื่นแสน พอชิงเสียนเยว่ก่อแกนทองสำเร็จ ในโลกผู้บำเพ็ญก็เป็นบุตรผู้เป็นที่โปรดปรานแห่งสวรรค์

คนรุ่นเดียวกันอิจฉาเธอ ผู้อาวุโสชื่นชมเธอ คนรุ่นน้องบูชาเธอ ทั้งสำนักกระบี่บนล่างเปล่งรัศมีไร้ขีดจำกัดเพราะมีเธออยู่ จริง ๆ อย่างที่เซวียนอูเคยพูดไว้ ผู้บำเพ็ญกระบี่ได้ก้าวเข้าสู่ยุคที่รุ่งโรจน์ที่สุด

การประลองใหญ่ระหว่างสำนักปีละครั้งใกล้เข้ามา เสียนเยว่กลับมาจากออกฝึกประสบการณ์ข้างนอก เธอห่างจากทารกก่อกำเนิดเพียงก้าวเดียว การประลองใหญ่ครั้งนี้เธอเตรียมทะลวงผ่านในทีเดียว

เมื่อกระโดดลงจากกระบี่บิน ลูกศิษย์จำนวนมากบนลานกว้างสำนักกระบี่ต่างหยุดฝึกกระบี่แล้วทักทาย

“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ท่านกลับมาแล้ว อาจารย์ลุงแม่น้ำใสคอยท่านมาหลายวันแล้ว”

“ศิษย์น้องหญิงเสียนเยว่ ประมุขสำนักเสวียนเทียนให้เธอรีบไปพบท่าน”

“ศิษย์พี่หญิง ค่ำนี้มาฝึกกระบี่ด้วยกันนะ”

……