เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ใครจะคิดว่ากระบี่เทพจะหลับใหลอยู่ในที่แบบนี้
พวกเธอไม่ได้ตั้งใจตามหา เสียนเยว่พาเจ้าก้อนนมน้อยวิ่งไปถึงเชิงภูเขากระบี่ลูกที่สูงที่สุด สองเจ้าก้อนนมน้อยก็มุดเข้าไปในรูเล็ก ๆ ตรงเชิงเขา
ครู่หนึ่งต่อมาก็คลานจนสุดทาง สองตัวน้อยก็บุกเข้าไปใจกลางภูเขากระบี่ — ห้องหินห้องหนึ่ง!
กลางห้องหินมีแท่นบวงสรวงเล็ก ๆ ตั้งอยู่ บนแท่นนั้นวางหีบไม้เรียบ ๆ ธรรมดาไม่สะดุดตาไว้
เสียนเยว่วิ่งต๊อกแต๊กเข้าไป ออกแรงจนสุดชีวิต ฮึบ ๆ ดึงหีบไม้นั้นลงมา
หีบไม้เต็มไปด้วยฝุ่นและราขึ้นแห้ง แค่ขยับนิดเดียวก็ฟุ้งฝุ่นขึ้นมามากมาย ข้าง ๆ มีกุญแจทองแดงดอกใหญ่ห้อยอยู่ นอกจากนั้นก็ธรรมดาเหมือนท่อนไม้ท่อนหนึ่ง
ตาเสียนเยว่เป็นประกาย เธอตบหีบไม้ดังปัง ๆ “นี่คือกระบี่เทพ กระบี่เทพอยู่ในหีบนี้แหละ”
สีหน้าของเธอหนักแน่นและมั่นใจเต็มที่
เสียนเยว่ไม่เคยบอกใครว่าเธอรับรู้มรรคาสวรรค์ได้อย่างชัดเจน และยังรู้ว่ากระบี่เทพเล่มนี้คือสิ่งที่มรรคาสวรรค์เตรียมไว้ให้เธอกับพ่อ
ดังนั้น แค่เธอแสดงความคิดว่าอยากพบกระบี่เทพออกมา มรรคาสวรรค์ก็จะบอกตำแหน่งของกระบี่เทพเอง