ตอนที่ 263 ลูกรัก ทำไมเธอหาลูกสาวมาให้ท่านพ่ออีกแล้ว?

เซวียนอู regretted ไหม? หน้าชาไหม?

มีตาแต่ไร้แวว เอาลูกตาปลอมไปเป็นไข่มุกคอยชูคอยเอาใจ สุดท้ายกลับทิ้งไข่มุกล้ำค่าตัวจริงเสียเหมือนรองเท้าเก่า นี่มันช่างเป็นเรื่องตลกครั้งใหญ่ที่สุดจริง ๆ!

ย่อมมีคนที่ชอบดูเรื่องวุ่นวายไม่กลัวเรื่องใหญ่ เติมน้ำมันลงกองไฟตรง ๆ

“ขำจนตายเลย ไม่อยากได้อัจฉริยะตัวจริง สุดท้ายกลับไปชูของเล็ก ๆ อย่างงาเม็ดเดียว นี่คือเรื่องตลกที่สุดในรอบหมื่นปีของโลกผู้บำเพ็ญ”

“ใช่สิ ถ้าฉันได้ลูกศิษย์อัจฉริยะอย่างหมิงอี ใครจะสนตัวจริงตัวแทนอะไร เขาคือสมบัติในใจฉัน ฉันเอาใจเขายังไม่ทันเลย”

“แฮะ ๆ ขอบคุณคนบางคนที่มีตาแต่ไร้แวว เปิ่นจั้วเห็นว่าเด็กคนนี้ถนัดค่ายกลยันต์ทีเดียว เหมาะที่สุดที่จะเข้าสำนักซิงจีของฉันเรียนค่ายกลยันต์ เปิ่นจั้วไม่รับลูกศิษย์มาพันปีแล้ว วันนี้คำนวณนิ้วดูพอดีขาดลูกศิษย์คนสุดท้ายอยู่หนึ่งคน”

“เฒ่าซิงจี เจ้าหน้าด้านจริง ๆ เด็กคนนี้ทำอะไรตามใจไม่ยึดติด ชัด ๆ ว่าเหมาะเข้าสำนักมารของฉันที่สุด ผู้อาวุโสสำนักมารของฉันหมายตาเขาไว้แล้ว ใครกล้าแย่ง?”

“หิหิหิ สหายเต๋าทั้งหลาย พวกคุณไม่คิดหรือว่าผู้บำเพ็ญคนนี้รูปโฉมงดงามหาใดเทียบ เข้ากับสำนักสมสุขของฉันที่สุด”

“พวกอสูรสำส่อนชั่วช้าของสำนักสมสุขเอาหน้าสักหน่อย คนคนนี้ทำให้หมื่นกระบี่คำนับ เสียงดังหึ่งก้องและเสียงหวีดใสเช่นนั้นใช้ต้นกำเนิดผู้บำเพ็ญดนตรีของสำนักเมี่ยวอินของฉัน เขาควรเข้าสำนักเมี่ยวอินของฉัน!”

……