เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ภายในเนินกระบี่ที่เต็มไปด้วยไอสังหารของดาบและกระบี่ทุกหนแห่ง กลุ่มคนหลายฝ่ายที่เผชิญหน้ากันก็ติดอยู่ในภาวะชะงักงัน
ผู้ที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลางคือเจียงหมิงอีผู้ถือกุญแจหีบกระบี่เทพ
กลิ่นอายบนร่างเขาสั่นไหวเพียงแผ่วเบา คนอื่นมองไม่ออกว่าตบะของเขาอยู่ระดับใด เพียงแต่ได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้เขาทำลายแกนทองของตัวเองทิ้ง
ในเมื่อแกนทองถูกทำลายไปแล้ว ต่อให้รักษาด้วยโอสถทองเก้าวัฏจนหายดี คาดว่าตบะก็คงสู้ระดับแกนทองไม่ได้
ชั่วขณะนั้น สายตาของทุกคนที่มองหมิงอีก็แปรเปลี่ยนเป็นประหลาด ๆ ขึ้นมาพร้อมกัน
คนที่เบื้องหลังไม่มีสำนักคอยหนุน ไม่มีท่านอาจารย์คอยออกหน้าให้ เช่นนี้ก็ไม่ใช่ลูกพลับนิ่มที่พร้อมให้บีบอยู่แล้วหรือ
ในจังหวะนั้น แม่น้ำใสก็เอ่ยต่อทันที “หมิงอี เจ้ายื่นกุญแจให้ข้า ข้าจะรับเจ้ากลับเข้าสำนักแทนท่านอาจารย์อีกครั้ง เจ้าก็ยังคงเป็นลูกศิษย์สำนักกระบี่ของข้า”