ตอนที่ 247 ฉันกับท่านพ่อคือกลุ่มตัวแทนเปรียบเทียบของพ่อลูกพระเอก

เมื่อตัวจริงกลับมา ตัวแทนก็ถูกทิ้งราวกับรองเท้าเก่า

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่ตัวแทนมี ตำแหน่ง อำนาจ เกียรติยศ วรยุทธ์ และอื่น ๆ ล้วนควรเป็นของตัวจริง

ดังนั้นเจ้าสำนักกระบี่เซวียนอูจึงสั่งให้หมิงอีคืนทุกสิ่งให้แม่น้ำใส รวมถึงความผูกพันอาจารย์กับศิษย์ตลอดหลายปีมานี้ เขาก็เรียกคืนมาพร้อมกัน

ถึงอย่างไรตัวแทนจะเหมือนเพียงใด ก็ย่อมเทียบไม่ได้กับหนึ่งในหมื่นของตัวจริง

แต่หมิงอีเงยหน้าขึ้น ดวงตาหงส์เรียวยาวลึกล้ำราวห้วงดาว มองอย่างเย็นชาไปยังอาจารย์ผู้เป็นประมุขบนบัลลังก์เจ้าสำนัก

หมิงอี: “ท่านอาจารย์เคยสอนว่ากระบี่ของผู้บำเพ็ญกระบี่คือชีวิต กระบี่อยู่คนอยู่ กระบี่พังคนตาย ตอนนี้กระบี่อูเยว่ถูกศิษย์รักหลอมกลั่นด้วยแกนทองแล้ว ท่านอาจารย์จะให้ศิษย์รักคืนกระบี่อูเยว่ หรือจะให้ทำลายแกนทองของศิษย์รักไปพร้อมกัน?”

เซวียนอูชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย

แม่น้ำใสอดมองไปทางท่านอาจารย์ไม่ได้ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นมีความงุนงงและคำถาม

ต่อหน้าศิษย์คนสุดท้ายที่ตนรักราวกับลูกในไส้ กลับถูกโต้กลับต่อหน้า เซวียนอูก็เกิดความหงุดหงิดขึ้นทันที

“ศิษย์เนรคุณ” เซวียนอูตวาดเย็น “เดิมแกเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระ หากไม่ใช่เพราะเห็นว่าแกมีอุปนิสัยคล้ายแม่น้ำใส ด้วยคุณสมบัติของแกจะมาเป็นศิษย์เอกสำนักกระบี่ของข้าได้อย่างไร?”