เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หน้าพระแท่นบรรทมมังกร มีคนหมู่หนึ่งคุกเข่าดำทะมึนไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อใด
ในจำนวนนั้น องค์ชายสี่กับองค์ชายอีกสามพระองค์คุกเข่าอยู่แถวหน้า พอเจ้าก้อนแป้งน้อยลืมตาขึ้น ก็เห็นเขาตรงหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว
ถวนจื่อจำองค์ชายสี่ได้ นางไม่ชอบเขา จึงกำหมัดน้อยแน่นโดยอัตโนมัติ และกดน้ำพุวิญญาณที่ซึมออกมาจากฝ่ามือกลับเข้าไป
ระบบเตือนขึ้นทันที “เจ้าตัวน้อย อย่าให้พวกเขารู้ว่าเจ้ามีมิติน้ำพุวิญญาณ”
ได้ยินเช่นนั้น เจ้าก้อนแป้งน้อยก็ซ่อนมือขวาไว้ข้างหลังทันที ไม่ให้ใครเห็น
องค์ชายสี่เงยหน้าขึ้น แววตาลึกซึ้ง หางตาแดงเรื่อขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ฮวางน้องสาวฝันถึงเสด็จพ่อหรือ” สีหน้าองค์ชายสี่มีความโศกเศร้าที่ปิดไม่มิด และมีความไม่ใจร้ายต่อถวนจื่อ “ฮวางน้องสาวอย่าเสียใจไปเลย ต่อจากนี้พี่ชายสี่ก็จะดีกับเจ้า”
คำพูดของเขาจริงจัง ราวกับมีความผูกพันลึกซึ้งกับเจ้าก้อนนมน้อยเหลือเกิน
องค์ชายใหญ่กับองค์ชายสามที่อยู่อีกด้านสบตากันอย่างไม่ยอมรับ
เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง องค์ชายใหญ่ยื่นมือไปทางเจ้าก้อนแป้งน้อย “ฮวางน้องสาว ให้พี่ใหญ่อุ้มเจ้าลงมาดีไหม”