เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ภายในตำหนักจื่อเฉิน จากปากนกกระเรียนเซียนสำริดคอยาวขาเดียว มีกำยานอำพันทะเลพวยพุ่งออกมาเป็นสายบาง ๆ
ควันสีเขียววนลอย กลิ่นหอมสดชื่นสงบ
เบื้องล่าง เสนาบดีกระทรวงการคลัง มู่เล่อเสียน พร้อมภรรยาเอก มู่เจียงซื่อ และบุตรีอนุ มู่ชิงหว่าน คุกเข่าอยู่แล้วหนึ่งชั่วยาม
เหงื่อเย็นเม็ดเท่าถั่วไหลกลิ้งลงจากใบหน้าซีดเผือดของมู่เล่อเสียน แขนทั้งสองข้างที่ยันพื้นสั่นระริก แต่เขาไม่กล้าเช็ดแม้แต่น้อย
มู่เจียงซื่อยิ่งทนไม่ไหว ทั้งตัวโซเซราวกับจะล้ม
ส่วนมู่ชิงหว่าน นอกจากใบหน้าจะซีดขาวเล็กน้อย สภาพร่างกายกลับดีกว่าสามีภรรยามู่เล่อเสียนเสียอีก
เมื่อไม่มีใครสนใจชั่วขณะ เธอจึงวางมือทั้งสองข้างลงบนหัวเข่า ใต้กลางฝ่ามือมีน้ำสองสายเล็กเท่าเส้นผมซึมออกมาเงียบ ๆ หล่อเลี้ยงหัวเข่าอย่างเงียบเชียบและบรรเทาความเจ็บปวด
ทำทั้งหมดนี้เสร็จ เธอแอบถอนหายใจโล่งอก แล้วเงยหน้าขึ้นชำเลืองมอง
บนพระแท่นมังกร จักรพรรดิหนุ่มอุ้มเจ้าก้อนแป้งน้อยนุ่มนิ่มไว้ กำลังกระซิบพูดอะไรบางอย่างกับเธอ
เจ้าก้อนแป้งน้อยอาจหิวน้ำ เธอจับนิ้วมือข้างหนึ่งของฮ่องเต้ แล้วออดอ้อนวอนขอ