กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หัวหน้าสำนักหมอหลวงสีหน้าตระหนก เหงื่อไหลเต็มหัว
จักรพรรดิหนุ่มเล่นถ้วยหยกน้ำแข็งที่มีไอขาวพวยพุ่ง มือข้างหนึ่งเท้าคาง มองอีกฝ่ายเป็นระยะ ๆ
สายตาที่คล้ายมีคล้ายไม่มีนั้น ราวกับสัตว์ร้ายกำลังตรวจตราเหยื่อ คิดอยู่ว่าควรลงปากตรงไหน
หัวหน้ากรมหมอหลวงตัวสั่นเทา “ทูลฝ่าบาท เพียงมีไอเย็นชั่วร้ายเข้าสู่ร่างกายเล็กน้อย ขอให้กระหม่อมต้มยาต้มขับความเย็นถวายเอง ดื่มแล้วให้เหงื่อออก สองสามวันก็คงไม่เป็นอะไร”
“สองสามวัน?” ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว
หัวหน้ากรมหมอหลวงเข่าอ่อน ทรุดลงคุกเข่าทันที
หัวหน้ากรมหมอหลวง: “สองวัน! ฝ่าบาท กระหม่อมจะใช้ยาที่ดีที่สุด สองวันก็รักษาให้หายขาดได้”
น่าสงสารหัวหน้ากรมหมอหลวงผู้มีเคราขาวทั้งเครา แก่จนมือเท้าสั่นระริก ตอนนี้กลัวเหลือเกินว่าถ้าตอบช้าชีวิตน้อย ๆ จะไม่รอด
ฮ่องเต้ดื่มสุราเย็นเยือกจับกระดูกในถ้วยหยกจนหมด แล้วโบกมืออย่างผ่อนปรน
หัวหน้ากรมหมอหลวงสะพายกล่องยา วิ่งโซซัดโซเซออกจากโถงมังกรทอง ไม่กล้าหยุดแม้แต่ครึ่งเค่อ