ตอนที่ 204 เจียงหวย ทำไมนายถึงแพ้ไม่เป็นขนาดนี้? (แก้ไข)

บนจอใหญ่ในโรงฉาย มืออ้วน ๆ ที่มีลักยิ้มเนื้อตรงข้อมือเลียบผ่านข้างแก้มของเจียงหวย แล้วล้วงเข้าไปในโพรงหินเล็ก ๆ ที่เป็นแอ่ง

โพรงเล็กนั้นเล็กมาก ไม่สะดุดตาเอาเสียเลย มีเพียงมือเล็ก ๆ ของเจ้าก้อนแป้งน้อยเท่านั้นที่ล้วงเข้าไปได้

ทุกคนเห็นว่า เจ้าก้อนแป้งน้อยวัยสามขวบครึ่ง สวมหมวกนิรภัยสีชมพู ใบหน้าเล็กอ้วนกลม ดวงตากลมโตดำขาวแจ่มใสกะพริบปริบ ๆ

ทันใดนั้น ใบหน้าเธอเผยรอยยิ้มสดใสว่า “พ่อ จับได้แล้ว!”

เธอดึงมือกลับ กล้องโดรนโฟกัสและซูมขยายภาพ

ลมหายใจของทุกคนสะดุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงแบบ ‘ว้อ 0 มู่เฉา’

——ลูกนก!!!

ในมือเล็กอวบอ้วน กำลูกนกที่ยังบินไม่เป็นไว้เต็ม ๆ ตัวหนึ่ง!

ลูกนกคงตกลงมาจากรัง บินกลับเองไม่ได้ หิวจนหมดแรงและใกล้ตายเต็มที

เจ้าก้อนแป้งน้อยจับนกน้อยอย่างระมัดระวังว่า “พ่อ เสี่ยวเหนี่ยวเหนี่ยวบินไม่เป็นนะ พ่อนกต้องเป็นห่วงแน่ ๆ เราพาเสี่ยวเหนี่ยวเหนี่ยวกลับไปส่งกันเถอะ”