ตอนที่ 194 ฉันให้คำมั่นกับเป่าเป่าของฉันเท่านั้น (แก้ไข)

รองประธานสมาคมและคนอื่น ๆ สกัดเจียงหวยกับเจ้าก้อนแป้งน้อยไว้ที่โค้งลงเขา

จู่ ๆ ก็มีคนแปลกหน้ากลุ่มหนึ่งโผล่ออกมา เจ้าก้อนแป้งน้อยอดไม่ได้ที่จะกอดคอพ่อให้แน่นขึ้นแล้วซุกตัวเข้าไปในอ้อมแขนเขา

ดวงตากลมโตขาวดำคู่นั้นกลอกไปมากลิ้ง ๆ เหมือนกระต่ายน้อยที่หลบกลับเข้าโพรง

เจียงหวยรับรู้ถึงอารมณ์ของลูกรักเป็นคนแรก เขาลูบหลังเธอเบา ๆ น้ำหนักที่คุ้นเคยนำมาซึ่งการปลอบโยนโดยไม่ต้องเอ่ยคำ

รองประธานพลิกดูลองบอร์ดสีชมพูคู่นั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก สีหน้าค่อย ๆ เผยความตื่นเต้นออกมา ส่วนคนอื่น ๆ ด้านหลังก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน

ลองบอร์ดนั้นกว้างกว่ากระดานทั่วไปมาก ล้อก็หนาและหนักกว่าเห็นได้ชัด เป็นของสั่งทำพิเศษชัด ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีบางคนตาลุกอยากเอื้อมมือไปลูบสักครั้ง

“คุณผู้ชายคนนี้มีคำเรียกขานว่าอะไร” รองประธานถูมือไปมา แววตาร้อนผ่าว “ผมชื่อเฉินเฉิง คุณเรียกผมว่ารองประธานเฉินก็ได้ วันนี้คุณจะพาเด็กมาเล่นที่ภูเขาตั๊กแตนตำข้าวใช่ไหม”

เจียงหวยเหลือบมองผมเหลืองที่เอ้อระเหยอยู่ด้านหลัง “ผมชื่อเจียงหวย ผมไม่ใช่สมาชิกสมาคมพวกคุณ และผมก็ไม่ได้มาดูการแข่งขันของพวกคุณ”