เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“วันที่สามของการแข่งขันพ่อแม่ลูก รายการเตรียมของขวัญให้เด็ก ๆ ทุกคนคนละหนึ่งชิ้น”
ผู้กำกับจงใจหยุดชะงัก เห็นว่าไม่มีใครตอบสนอง
ทันใดนั้นเขากระแอมไอสองครั้งอย่างเก้อ ๆ แล้วพูดต่อเอง “แต่ของขวัญถูกกระจายอยู่ห้าที่ ผมมีเบาะแสสถานที่ห้าแห่งตรงนี้ ทุกคนเลือกกันเอง แล้วไปตามหาของขวัญของตัวเอง”
“สุดท้าย” สายตาผู้กำกับกวาดมองทุกคน “ผมขออวยพรให้ทุกคนหาของขวัญที่พอใจได้ทั้งเร็วและดี”
พอได้ยินว่ามีของขวัญ เจ้าก้อนแป้งน้อยก็วิ่งเร็วกว่าใคร
เธอวิ่งต๊อกแต๊ก ๆ ขึ้นไป จ้องกวนเสี่ยวป้าหวังอย่างระวังตัว ฉวยกระดาษขยำเล็ก ๆ จากมือผู้กำกับพรวดเดียว แล้ววิ่งฉิวกลับไปข้างพ่อ หลบอยู่ข้างหลังเขา
เธอยังโผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่ง เหมือนกระต่ายน้อยที่ตั้งหูยาว จ้องกวนเสี่ยวป้าหวังอย่างระแวดระวัง
กวนเสี่ยวป้าหวังฮึ่มสองครั้ง ครั้งนี้ไม่ได้จงใจกลั่นแกล้งเจ้าก้อนแป้งน้อย
เจียงหวยคลี่กระดาษขยำออกดู แล้วใบหน้าก็เผยรอยยิ้มทันที
เขาย่อตัวลงเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเล็ก ๆ ของถวนจื่อ ทำให้ดวงตาของเจ้าก้อนนมน้อยเป็นประกายวิบวับ