กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
วันนี้ อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าโปร่งไร้เมฆ
การแข่งขันชิงแชมป์ดาวน์ฮิลล์นานาชาติปีละครั้ง ปีนี้เวียนมาถึงเขาตั๊กแตนตำข้าวของหัวกั๋วเป็นสนามเหย้า
ตั้งแต่เช้า ป้ายผ้าเป่าลมก็โบกสะบัดอยู่ท่ามกลางขุนเขียวขจี ทั้งแดงทั้งเหลืองร้อนแรงและอึกทึก
นักดาวน์ฮิลล์ระดับเลิศล้ำจากแต่ละประเทศทยอยออกมา ราวสองร้อยคน บางคนสีหน้าเบาสบายผ่อนคลาย บางคนตื่นเต้นจนเคี้ยวหมากฝรั่งไม่หยุด
ผู้ชมทุกคนในสนามต้องส่งมอบอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ตามกฎการแข่งขัน
เมื่อนักดาวน์ฮิลล์ของทีมเนเธอร์แลนด์ปรากฏตัว ทั้งสนามก็เต็มไปด้วยเสียงกรี๊ด
นักดาวน์ฮิลล์ที่เดินนำหน้า อายุราวสิบแปดถึงสิบเก้าปี สีหน้าและอากัปกิริยาดื้อรั้นหยิ่งยโส ราวกับหมาป่าน้อยที่เผยเขี้ยวเล็บออกมาชัด ๆ
เขาเดินออกมาด้วยก้าวยาวอย่างไม่เห็นใครในสายตา สีหน้าเย็นชาหยิ่งทะนง แต่กลับทำให้ผู้ชมรอบข้างตื่นเต้นและคลั่งไคล้
“อ๊ากกกกก คิงคิง!!! ราชาเคแห่งการลงเขา ผู้เป็นราชานิรันดร์!”
“ราชาเคแห่งการลงเขา ผู้เป็นราชานิรันดร์!”