เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ครืน ๆ” นครใต้ดินทั้งแห่งราวกับกำลังคำรามลั่น
ราวกับว่าเลือดสดบนมือนั้นได้ปลดปล่อยมารร้ายที่ชั่วร้ายที่สุดในโลกออกมาโดยไม่ตั้งใจ
รูปปั้นคนดินที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เดิมทีล้วนมองไปทางต้นไม้แห้งตายกลางลานกว้าง
แต่ในยามนี้ รูปปั้นคนดินทั้งหมดต่างหันหัวกร๊อบ ๆ ครึ่งหนึ่งมองซอมบี้ราชาศพและเจ้าก้อนแป้งน้อย พูดให้ชัดคือจ้องเจ้าก้อนแป้งน้อย อีกครึ่งหนึ่งจ้องมือที่เปื้อนเลือดสดนั้น
บนใบหน้าของรูปปั้นคนดิน สีหน้าทั้งหมดก็เปลี่ยนไป ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งแสงชั่วร้ายละโมบ นั่นคือสายตาแห่งความหิวโหยเมื่อเห็นอาหาร
ซอมบี้ราชาศพหรี่ตา คำรามลั่นอย่างโกรธเกรี้ยวใส่รูปปั้นคนดิน “โฮก!”
รูปปั้นคนดินที่จ้องเจ้าก้อนแป้งน้อยเผยสีหน้าตกใจกลัว บางตัวที่ขี้ขลาดก็หันหัวกลับไปทันที แล้วจ้องมือนั้น