ตอนที่ 119 เจ้าตัวน้อยดูน่ากินจัง ซู้ด!

อุ่นจนร้อนผ่าว นุ่มจนน่าตกใจ

แม้แต่ซอมบี้ราชาศพที่ร่างกายแข็งทื่อ ไม่มีสติสัมปชัญญะใด ๆ ทำได้เพียงอาศัยสัญชาตญาณในการเคลื่อนไหว ในยามนี้ก็ยังเกิดความรู้สึกอยากทะนุถนอมอย่างระมัดระวังขึ้นมา

ปลายนิ้วแหลมสีเงินที่วาบประกายเย็นเยียบ กลับแทงลงไปไม่ลงเสียที

ดวงตาหงส์สีแดงฉานจ้องมองถวนจื่ออย่างลึกซึ้ง ราวกับมีประกายบางอย่างวาบผ่าน

ดังนั้น ทุกคนจึงได้เห็น

ณ ใจกลางหมอกทมิฬที่หมุนวนเดือดพล่าน ตรงมุมเดียวที่มองเห็นได้ชัดเจน

ชายชุดสูทสีดำร่างสูงใหญ่ ใบหน้าซีดเผือด ใช้มือเดียวจับคอเจ้าก้อนแป้งน้อยแล้วชูขึ้นสูง

มือของเจ้าก้อนแป้งน้อยเผลอปล่อย เคียวความตายจึงหลุดจากอ้อมอกของเธอดรอปลงมา

มีแสงสวรรค์สาดส่องลงมาจากเบื้องบน สะท้อนความชื้นเป็นประกายที่หางตาของเจ้าก้อนแป้งน้อย