ตอนที่ 118 พ่อเธอจะกินเธอ!

ปลายทางของประกายแสง คือเจ้าก้อนแป้งน้อยวัยสามขวบครึ่งผู้ไร้เดียงสา

เธอพริบดวงตากลมโตปริบ ๆ ดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

หัวคิ้วที่แข็งทื่อของอิ๋งจ้านบิดเบี้ยวดูดุร้าย ม่านตาดำในดวงตาหงส์แผ่ประกายสีแดงชาด ย้อมจนทั่วทั้งดวงตา ทำให้ดวงตาหงส์คู่นั้นปรากฏแววตาดุร้ายสีแดงฉานดั่งเลือด

อิ๋งจ้านประคองสติสัมปชัญญะเฮือกสุดท้ายเอาไว้ เขายื่นแขนยาวออกไปคว้า หิ้วเจ้าก้อนแป้งน้อยแล้วโยนไปทางคนฆ่าสัตว์

เสี่ยวเหมิงเหมิงรู้สึกเพียงฟ้าหมุนแผ่นดินตลบ ชั่วอึดใจถัดมาก็มาอยู่——

ในอ้อมอกของแม่ชี!

เจ้าก้อนแป้งน้อย “???”

พ่อเหมิงเหมิงล่ะ?

เธอยืดตัวตรง เหลียวซ้ายแลขวามองหาพ่อไปทั่ว