ตอนที่ 111 เจ้าก้อนแป้งน้อยที่ไม่มีวันโต

ไอพิษเข้มข้นออกฤทธิ์โจมตีอย่างรุนแรง เคียวยักษ์แห่งความตายราวกับเกิดความเคียดแค้น อยากกลืนถวนจื่อเข้าไปทั้งคำ

กลางฝ่ามือของทวยเทพเปล่งแสงทองวูบวาบ ฟาดลงบนเคียวยักษ์แห่งความตาย หมายจะตีให้สลายเป็นเถ้าธุลี

ทว่า ชั่วขณะถัดมา—

“หึ่ง” เสียงหนึ่งดังเบา ๆ เคียวยักษ์แห่งความตายกลับโอบล้อมถวนจื่อไว้ ใช้สันดาบถูไถใบหน้าเล็ก ๆ ของถวนจื่ออย่างเบามือระมัดระวัง

จากนั้นกลายเป็นเคียวขนาดจิ๋วเท่านิ้วชี้ มุดเข้าไปในกลางฝ่ามือของถวนจื่อ แล้วซุกอยู่นิ่งไม่ขยับ

แววตาทวยเทพเป็นประกาย ปล่อยพลังเทพออกไป แล้วยื่นมือไปหยิบเคียวความตาย

ไม่คิดว่าเคียวเล่มนั้นจะหยิ่งยโสเสียเหลือเกิน ด้ามดาบสีดำวาวบิดตัวหลบ ไม่ยอมให้ทวยเทพแตะต้องเลย