กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
จริง ๆ แล้วเสี่ยวเหมิงเหมิงไม่ได้ร้องไห้จริง แค่ทำเสียงร้องแห้ง ๆ อย่างน้อยใจสองที
ทั้งที่ต่างก็ตัวเตี้ยอ้วนกลม แต่พอฉวยโอกาสตอนเธอหลับ เพื่อนน้อยกลับแอบโตขึ้นและสูงขึ้น
โมโหเหมิงสุด ๆ!
แต่เพียงสองเสียงนั้นแผ่กระจายออกไป ทั้งมิติก็สั่นสะเทือนราวฟ้าถล่มแผ่นดินแยกในทันที
ทุกคนยืนไม่อยู่ ท้องฟ้าข้างนอกยิ่งราวกับจะถล่มลงมา เหมือนม่านเวทีที่สูญเสียเสาค้ำ ครืน ๆ น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ถวนจื่อตกใจ รีบใช้สองมือปิดปากน้อย
ทวยเทพโบกมือ วงแสงขนาดใหญ่แผ่กระจายออกไปราวกับระลอกน้ำ ทำให้มิตินั้นสงบลงทันที
เจ้าก้อนแป้งน้อยกะพริบตากลมโต เหมิงเหมิงเก่งขนาดนี้เลยหรือ?
ทวยเทพส่ายหน้า “เป่าเป่า ตอนนี้เธอเป็นทวยเทพแล้ว ก่อนจะควบคุมพละกำลังได้ดีต้องระวัง”
ถ้าควบคุมพลังเทพได้ไม่ดี ก็จะเป็นเหมือนเมื่อครู่ แม้เพียงการขยับเล็กน้อย แรงสั่นสะเทือนที่แผ่ออกไปก็กลายเป็นภัยพิบัติ