กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ในพุ่มกุหลาบ แน่นสนิทไร้ช่องโหว่
ในช่องว่างเล็ก ๆ ช่องหนึ่ง ถวนจื่อถูกคนที่สวมเสื้อกีฬาสีดำทั้งตัวเอามือปิดปากน้อย ๆ ไว้
แปลกที่ถวนจื่อไม่กลัวเลย
นางจ้องมองคนผู้นี้อย่างอยากรู้อยากเห็น ดวงตากลมโตที่ดำขาวชัดเจนเปียกชื้นนุ่มนิ่ม
คนผู้นั้นชะงักครู่หนึ่ง ส่งสัญญาณให้ถวนจื่ออย่าส่งเสียง แล้วค่อย ๆ ปล่อยนาง
ถวนจื่อพยักหน้าอย่างว่าง่าย ยังเอื้อมมือมาปิดปากตัวเองด้วย ช่างรู้จักหน้าที่ดีเหลือเกิน
คนผู้นั้น “……”
อีกด้านของกำแพงกุหลาบ ความเคียดแค้นลอยเข้ามา มองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นเสี่ยวเหมิงเหมิง
มันชะงักครู่หนึ่ง แล้วเดินต่อไป พลางเดินพลางหาคน
พอความเคียดแค้นเดินห่างออกไป คนผู้นั้นจึงค่อยเปิดฮู้ดสีดำบนศีรษะออก เผยให้เห็นใบหน้า