ตอนที่ 102 การมาถึงของพ่อทวยเทพ

เสี่ยวเหมิงเหมิงน้ำตาคลอเบ้ามองความพินาศ

ปากน้อยเบ้ลง พลางพูดอย่างน้อยใจว่า “พ่อถามยากเกินไป เหมิงเหมิงทำไม่ได้”

“ว้า” เสียงหนึ่ง นางซบลงในอ้อมอกความพินาศ แม้แต่กระจุกผมชี้เล็ก ๆ ก็ลู่ตก

ชั่วขณะนั้น ความพินาศก็ใจหาย

“พ่อไม่ดีเอง เจ้าตัวน้อยไม่ต้องเสียใจแล้ว” ความพินาศยังมีใจไปคิดเรื่องพวกนี้อีก รีบปลอบลูกรัก “ต่อไปพ่อจะไม่ถามอีก เจ้าตัวน้อยเป็นเด็กดี อย่าร้องไห้เลย”

แต่แล้ว เจ้าก้อนแป้งน้อยก็ดันตัวลุกขึ้น ชูคทาน้อยสีชมพูที่เปล่งประกาย

นางเชิดอกน้อยพูดอย่างองอาจ “พอเหมิงเหมิงโตขึ้นจะเก่งเหมือนพ่อ เหมิงเหมิงจะตีอสุรกายตัวใหญ่ทุกตัวให้ร้องไห้ ทำให้พวกมันไม่กล้าจับพ่อ”

เสี่ยวเหมิงเหมิงบอกว่า ผู้ใหญ่เท่านั้นที่ต้องเลือก นางจะเอาพ่อทั้งสองคน!