ตอนที่ 97 เจ้าตัวน้อยคนนี้ เขาขโมยมา

ความพินาศโกรธจนหัวฟู

เขายื่นมือไปบีบแก้มเล็ก ๆ ของถวนจื่อ: “พูดอีกครั้งสิ ใครไม่ฉลาด?”

เจ้าก้อนแป้งน้อยถูกบีบจนเจ็บ ดวงตาโตฉ่ำน้ำมองความพินาศ หน้าตาน้อยใจราวกับกระต่ายน้อยที่ถูกกลั่นแกล้ง

ความพินาศ: “……”

เขาไอเบา ๆ สองครั้ง แล้วเผลอปล่อยมือ

ถวนจื่อเอามือปิดแก้มเล็ก ๆ ถูไปถูมา จนแก้มกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ

เธอเบะปากน้อย ๆ พูดอย่างไม่พอใจ: “พ่อคนที่สองใจร้ายรังแกเหมิง เหมิงจะไปฟ้องพ่อ พ่อไม่เคยบีบเหมิงเลย”

ยังไงก็เพิ่งสามขวบครึ่ง พ่อเป็นคนที่ถวนจื่อชอบที่สุดมาโดยตลอด

ที่นี่กลับมีคนรังแกเธอ เธอจึงรู้สึกน้อยใจสุด ๆ

แต่พอเห็นหน้าความพินาศเธอก็โกรธไม่ลง จะโทษก็โทษที่พ่อทั้งสองคนหน้าตาเหมือนกันเป๊ะ