กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
นี่คือปราสาทที่ว่างเปล่าและเงียบสงัด
โครงสร้างหลักทำจากกระดูกสีขาวสารพัดชนิด สิ่งที่เด่นที่สุดคือบัลลังก์หัวกะโหลกที่ตั้งอยู่ในโถงประธานของปราสาท
บัลลังก์กว้างใหญ่ พนักตั้งตรง แฝงความคมกริบและเย็นยะเยือกในสไตล์กอธิกเฮยอั้น
ตอนที่ความพินาศนั่งอยู่บนนั้น เฮยอั้นรอบด้านก็เคลื่อนไหวกระสับกระส่าย ราวกับมีสิ่งมีชีวิตซ่อนอยู่ในนั้น
เสี่ยวเหมิงเหมิงกวาดตามองรอบหนึ่ง ในมุมที่ใกล้เธอที่สุด มีหนวดหลายเส้นที่เต็มไปด้วยหนามแหลมวาบขึ้นแล้วหายไปในพริบตา
เจ้าก้อนแป้งน้อยสั่นสะท้าน รีบกอดคอความพินาศแล้วซุกเข้าหาอกเขา
เธอลดเสียงน้อย ๆ ลง คิดว่าตัวเองพูดเบามาก: “พ่อ ตรงนั้นมีอสุรกาย”
พูดพลาง เธอควักคทาน้อยออกมาถือสลับมือ เล็งไปที่มุมนั้น แล้วทำเสียงเข้มกลบความกลัว: “อสุรกายไปให้พ้น พ่อเหมิงเหมิงจะตีแกนะ”
ความพินาศ: “……”