ตอนที่ 98 คริติคอลสองเท่าจากทวยเทพ

พอกลับมาดีกับพ่อได้ เจ้าก้อนแป้งน้อยถึงรู้ตัวว่าหิวโซ ในที่สุดเธอก็มีอารมณ์จะแทะของอร่อยแล้ว

เธอไม่ยอมนั่งคนเดียว ดื้อดึงจะเบียดพ่อ โดยเบียดนั่งเก้าอี้ตัวเดียวกับความพินาศ ราวกับลูกแมวเจ้าตัวน้อยตัวจ้อยที่ทั้งนุ่มนิ่มและติดคน

ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังดันขาไก่ทอดไปตรงหน้าความพินาศ ดวงตาโตเต็มไปด้วยความคาดหวังน้อย ๆ มองเขา

ความพินาศไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไร แต่พอมองเจ้าตัวน้อยนุ่มฟูตัวนี้ อารมณ์ก็ดีขึ้นอย่างบอกไม่ถูกกว่าทุกเวลา

เจ้าก้อนแป้งน้อยเขย่าแขนเขาไปมาออดอ้อนว่า “เหมิงเหมิงอยากให้พ่อป้อนเนื้อ ๆ”

พูดพลางเธอยังอ้าปากกว้างส่งเสียงอ๊า ๆ ๆ น่ารักออกมา

ทวยเทพป้อนถวนจื่อแบบนี้ทุกครั้ง เสี่ยวเหมิงเหมิงจึงถูกเลี้ยงจนติดเป็นนิสัย งอแงเอาแต่ใจและหวานจนน่าหมั่นเขี้ยว

ก็เนื้อที่พ่อป้อนมันหอมกว่ากันเยอะเลยนี่นา!