กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” ระบบหัวเราะจนกลิ้งไปกลิ้งมาบนพื้น “เจ้าตัวน้อย พ่อของเจ้าน่าเบื่อจริง ๆ”
ตั้งแต่ทวยเทพจุติ ระบบก็วางใจแล้วเงียบไป จนกระทั่งเมื่อครู่มันทนไม่ไหวจริง ๆ
เจ้าก้อนแป้งน้อยได้สติ ตบมือพ่ออย่างจริงจัง “แน่นอน พ่อเก่งที่สุด ที่สุด ที่สุด ที่สุด ที่สุด ที่สุดในโลก”
ทวยเทพพอใจแล้ว จับมือเจ้าก้อนแป้งน้อยอีกครั้ง “พ่อเก่งที่สุด ลูกชมได้แค่พ่อ”
เสี่ยวเหมิงเหมิงพยักหน้าอย่างจริงจัง แล้วจดจำคำพ่อไว้ในใจอย่างว่าง่าย
สองพ่อลูก คนหนึ่งหลงตัวเองจนกล้าพูดจริง ๆ อีกคนจริงจังจนกล้าฟังจริง ๆ
ระบบ: “……”
ถุย ไอ้คนคลั่งรักลูกสาวเวรตะไล!
อันเสี่ยวเสี่ยวกับอีเป่าเอ๋อร์ที่อยู่ข้าง ๆ มองหน้ากัน ต่อสู้ร่วมกันตั้งนาน สองคนต่อสู้อย่างเปล่าประโยชน์หรือ?