เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เผ่าพันธุ์เสื่อมทรามเมื่อก่อนไม่ใช่เผ่าพันธุ์เสื่อมทราม เขาเป็นเด็กธรรมดาคนหนึ่ง
เขาอาศัยอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ไม่รู้ว่าพ่อแม่เป็นใคร คนแรกที่ลืมตาขึ้นมาเห็นคือแม่คณบดี
เขาจำได้ชัดเจน ในวันเกิดสี่ขวบ มีเด็กสองคนที่สูงและอายุมากกว่าเขา จูงเขาออกไปจากประตูใหญ่ของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
พวกเขาบอกว่า แค่ออกไปเล่นข้างนอกรอบหนึ่ง ก็จะส่งเขากลับมา และจะเลี้ยงเค้กชิ้นเล็กให้เขา
เผ่าพันธุ์เสื่อมทรามไม่อยากไป แต่เขาอยากได้เค้กชิ้นเล็กที่เป็นของตัวเอง
เด็กสองคนอายุสิบเอ็ดปี จูงเผ่าพันธุ์เสื่อมทรามวัยสี่ขวบออกไปจากเขตสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น สำหรับเผ่าพันธุ์เสื่อมทรามแล้ว คือฝันร้ายที่อยากลืม แต่ลืมไม่ลงไม่ว่าอย่างไร
เด็กสองคนนั้นไม่ได้จะเล่นกับเขา แต่จะเล่นสนุกกับเขา