กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เงินข้าเอาไว้เลี้ยงศิษย์รัก ไม่ได้เลี้ยงหมา
“ใสซื่อน่ารักเหรอ?” ซ่งจื่อชิงทวนคำอย่างไม่แน่ใจ
อาจารย์เข้าใจคำว่าใสซื่อน่ารักผิดไปหรือเปล่า?
หรือในสายตาของอาจารย์ ศิษย์น้องจะดีเลิศไร้ที่ติ มีแต่ข้อดี ไม่มีข้อเสียเลยสักอย่าง
น่าหงุดหงิดจริง ๆ
หนิงซื่อหรี่ตา “เจ้าไม่พอใจกับคำนี้ตรงไหน?”
สีหน้าข่มขู่ของเขาเหมือนกำลังบอกว่า ‘ไอ้หนู ถ้ากล้าบอกว่าไม่พอใจ วันนี้อย่าหวังว่าจะได้ก้าวออกจากห้องนี้’
มาถึงขั้นนี้แล้ว ซ่งจื่อชิงจะกล้าไม่พอใจได้ยังไง
“ศิษย์ไม่กล้าไม่พอใจขอรับ” เขาพูดทั้งที่ฝืนใจ “ศิษย์น้องใสซื่อน่ารัก มีนางอยู่ด้วยนับเป็นเกียรติของสำนักขอรับ”
ที่จริงน่าจะเป็นเคราะห์มากกว่า