กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศิษย์พี่ก็มีไว้ให้หลอกใช้
คืนนี้ฟ้ามืด ลมแรง เหมาะกับการลักพาตัวพอดี
เงาสองร่างย่องมาถึงนอกลานเรือน คนหนึ่งกินมื้อเย็นเยอะเกินไป พอปีนกำแพงขึ้นไปก็...
กดกำแพงพังครืนลงมา
หลินเสวียนสมองว่างเปล่า ยืนมองกำแพงที่พัง “ศิษย์พี่ ข้าควรบอกว่าท่านอ้วน หรือว่ากำแพงนี่สร้างมาไม่ได้เรื่องดี?”
“ทำเป็นไม่เห็นไปก็แล้วกัน” ซ่งจื่อชิงที่ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองหนักแค่ไหนปีนขึ้นมาจากซากกำแพง แล้วปัดฝุ่นบนตัวอย่างกระอักกระอ่วน
ช่วงนี้อาหารการกินดี
ไม่ใช่แค่อ้วนขึ้นรอบหนึ่ง ร่างกายยังดูอ่อนแอลงจนเห็นได้ชัดอีกด้วย
กำแพงสูงแค่นั้นยังปีนไม่ไหว
“ข้าก็อยากทำเป็นไม่เห็นอยู่หรอก แต่สภาพตรงหน้ามันไม่ให้ทำแบบนั้นนี่”