กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาจารย์ของเจ้าก็เป็นคนสารเลวเหมือนกัน
“เจ้าสำนัก จะปิดบังทำไมกัน พวกเราก็คนกันเองทั้งนั้น”
หลินเสวียนหลบมือที่ยื่นมาคว้า แล้วกำจดหมายรักไว้แน่น ก่อนจะยิ้มกวนประสาท “ในบรรดาพวกเจ้า มีแค่ข้าคนเดียวที่มีความรู้”
“ให้ข้าช่วยทำให้เจ้าอับอายขายหน้าดีไหม เจ้าสำนักคิดว่าอย่างไร?”
“ไม่ดีสักนิด!” มู่จื่อเฉินกลัวความลับส่วนตัวจะถูกเปิดโปง จึงรีบยื่นมือไปแย่ง “รีบคืนของให้เจ้าสำนักเดี๋ยวนี้!”
เนื้อหาในจดหมายห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด
ไม่อย่างนั้นชื่อเสียงของเขาคงป่นปี้จนคนรุ่นหลังยังจดจำไปอีกพันปี เรื่องนี้ไม่ได้พูดเล่นเลย
“ร้อนตัวขนาดนี้ แสดงว่ามันเป็นจดหมายรักจริง ๆ สินะ”
“ไม่ใช่”