กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่านเจ้าเมือง ข้าขอคืนของ
สายตาของทั้งคู่ปะทะกัน บรรยากาศตึงเครียดราวกับน้ำกับไฟ
หลินเสวียนรีบอธิบาย “เรียกว่าผู้ชายก็ไม่เชิง เป็นกระต่ายป่าน่ะ”
“กระต่ายป่าอะไร?” เขาไม่เคยไว้ใจกระต่ายหื่นอยู่แล้ว แถมลึก ๆ ก็ยังรับความจริงเรื่องนี้ไม่ได้
ศิษย์น้องหญิงถึงกับเอาเสื้อผ้าของเขาไปเลี้ยงผู้ชายไว้ข้างนอกงั้นเหรอ?
แถมผู้ชายคนนั้นยังเด็กขนาดนั้นอีก
ซ่งจื่อชิงยังไม่ทันรอให้หลินเสวียนอธิบายอีกรอบ ก็ทำหน้าเจ็บปวดราวกับใจสลาย “ศิษย์น้องหญิง เจ้ายังลงมือกับเด็กได้ลงคออีกหรือ?”
ไม่กลัวฟ้าผ่าลงโทษหรือไง?
หลินเสวียน “……” วันนี้ถ้าอธิบายไม่รู้เรื่อง คงแก้ข้อกล่าวหาไม่หลุดแน่
“เขาคือกระต่ายหื่นที่เจ้าเมืองให้มานั่นแหละ”