กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศิษย์พี่ ข้าอยากถอดเสื้อผ้าท่านให้หมด
“ท่านสามี?” พอได้ยินแบบนั้น หลินเสวียนก็ชะงักงันไปครู่หนึ่ง นางมองเด็กหนุ่มที่มีดวงตาสีแดงเหมือนกระต่ายด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก
นี่คือเจ้ากระต่ายหื่นตัวนั้นหรือ?
ร่างคนก็ดูดีมีมาดอยู่หรอก แต่ตอนเป็นกระต่ายนี่หื่นเข้าเส้นเลย
“พอข้าอยู่ในร่างคนก็จำไม่ได้แล้วหรือ?” กระต่ายหื่นกระชากผ้าห่มที่คลุมตัว ปกติเขามีแค่ขนกระต่ายปกคลุมร่าง
พอต้องห่มผ้าเลยรู้สึกอึดอัดมาก
พอเห็นว่าเขาจะทำอะไร หลินเสวียนก็หน้าเสีย รีบห้ามทันที “เดี๋ยว หยุดมือเดี๋ยวนี้นะ!”
พวกสัตว์นี่ไม่รู้จักอายกันบ้างเลยหรือไง
อย่างน้อยนางก็เป็นผู้หญิงนะ เขาจะมาแก้ผ้าต่อหน้านางเลยหรือ?
กระต่ายหื่นเงยหน้า “มีอะไร?”